وبلاگ ها

هنگامی که خریداران درخواست قطع فیوز در فضای باز می‌کنند، یکی از رایج‌ترین مشخصاتی که ارائه می‌دهند این است: '100 A' یا '200 A.' در نگاه اول، تفاوت ساده به نظر می‌رسد: یکی از آنها جریان بیشتری نسبت به دیگری دارد. اما در یک پروژه توزیع واقعی، انتخاب بین فیوز 100 A و 200 A است.

پروژه‌های انرژی‌های تجدیدپذیر مانند نیروگاه‌های فتوولتائیک و بادی در نهایت نیاز به اتصال برق تولیدی خود به سیستم قدرت گسترده‌تر دارند. در آن نقطه، پروژه دیگر فقط مربوط به ماژول‌های خورشیدی، اینورترها یا توربین‌های بادی نیست. سیستم اتصال به شبکه نیز باید سوئیچینگ را کنترل کند، ص

قطع کننده های مدار خلاء در فضای باز اغلب در محیط هایی بسیار سخت تر از یک سایت توزیع استاندارد نصب می شوند. پست های کوهستانی، شبکه های توزیع فلات، سیستم های برق راه آهن، مناطق معدن، پروژه های انرژی تجدیدپذیر و زیرساخت های دور ممکن است تجهیزات الکتریکی را در معرض خطر قرار دهند.

هنگام خرید قطع کننده مدار خلاء فضای باز، مشخصاتی مانند ولتاژ نامی، جریان نامی و جریان قطع اتصال کوتاه معمولاً ابتدا تأیید می شوند. اما قبل از ارسال تجهیزات، یک سوال دیگر به همان اندازه مهم است: چگونه بفهمیم که قطع کننده مدار به p

قطع کننده های مدار خلاء فضای باز به طور گسترده در پست ها، شبکه های توزیع هوایی، سیستم های برق صنعتی و برنامه های حفاظت فیدر استفاده می شود. کار آنها در اصل ساده است: جریان عادی را حمل می کنند، به دستورات حفاظتی یا کنترل پاسخ می دهند و در صورت لزوم جریان را قطع می کنند.

انتخاب قطع فیوز تنها بخشی از حفاظت ترانسفورماتور است. پیوند فیوز قابل تعویض در داخل برش نیز باید به درستی انتخاب شود. این جایی است که بسیاری از اشتباهات خرید رخ می دهد. خریدار ممکن است یک قطع فیوز 100 یا 200 A را مشخص کند و فرض کند که فیوز باید جریان یکسانی داشته باشد.